Jestem psychoterapeutką. Dokładnie tak przedstawiam się w kontaktach z osobami, które trafiają do mojego gabinetu. Tak o sobie piszę. Tak przedstawiam się w innych sytuacjach zawodowych. Czasem dodaję, że jestem socjologiem. Mimo to często słyszę w gabinecie słowa „pierwszy raz jestem u psychologa”, „mam nadzieję, że jako psycholog, coś mi pani doradzi”, rzadziej „pani doktor”, „czy powinienem przyjmować leki”. Wynika to z faktu, że większość osób ma trudność z rozróżnieniem takich zawodów jak psycholog, psychoterapeuta i psychiatra. Nawet jeżeli wiedzą już, że to trzy różne zawody, to mają trudność w rozeznaniu kto ma jakie kompetencje, czym się zajmuje, u kogo na jaką pomoc mogą liczyć. Poniżej postaram się choć trochę przybliżyć te różnice.

Psychoterapeuta to osoba, która ukończyła studia medyczne, społeczne lub humanistyczne oraz szkołę psychoterapii i uzyskała certyfikat psychoterapeuty, lub jest w procesie certyfikacji. Szkolenie psychoterapeuty trwa min. 4 lata i składa się z 3 elementów: własnej psychoterapii, szkolenia teoretycznego i praktycznego oraz pracy z pacjentami pod superwizją. Szkoły psychoterapeutyczne różnią się od siebie np. podejściem do relacji między klientem a terapeutą, czy stosowanymi metodami i technikami stosowanymi w psychoterapii. Ja zajmuję się Terapią Gestalt, która należy do humanistyczno-egzystencjalnego nurtu psychoterapii. Do innych nurtów należą psychoterapia psychodynamiczna, behawioralno-poznawcza, czy terapia systemowa.

Psychoterapeuta, to osoba zajmująca się przede wszystkim długoterminową terapią mającą na celu dokonanie określonej zmiany w funkcjonowaniu zgłaszającej się po pomoc osoby. Długość takiej formy pomocy może trwać od kilku spotkań do kilku lat.

Do psychoterapeuty zwracamy się przede wszystkim w sytuacjach zaburzeń psychicznych, czy problemów emocjonalnych. Więcej o sytuacjach, w których psychoterapeuta ma możliwość udzielenia pomocy napisałam w zakładce [psychoterapia indywidualna](/oferta/psychoterapia-indywidualna/).

Psychoterapeuta nie stosuje farmakoterapii, a co za tym idzie nie wypisuje recept. Nie ma również możliwości wystawiania zwolnień lekarskich, chyba, że jest jednocześnie lekarzem. Nie wykonuje też testów psychologicznych, chyba, że jest jednocześnie psychologiem.

Psycholog to osoba, która ukończyła studia psychologiczne i posiada kwalifikacje do udzielania świadczeń psychologicznych polegających w szczególności na: diagnozie psychologicznej, opiniowaniu, orzekaniu oraz na udzielaniu pomocy psychologicznej. Może zajmować się poradnictwem (np. zawodowym lub rodzinnym), czy posługiwać się testami psychologicznymi.

Do psychologa najczęściej zgłaszamy się w sytuacjach, kiedy potrzebna jest nam porada psychologiczna, czy diagnoza (np. intelektu, czy osobowości).

Psycholog, podobnie jak psychoterapeuta nie stosuje farmakoterapii. Nie ma też kwalifikacji do prowadzenia psychoterapii, chyba, że jest jednocześnie psychoterapeutą.

Psychiatra to lekarz, który ukończył studia medyczne i zdobył stopień specjalizacji z zakresu psychiatrii. Zajmuje się rozpoznawaniem oraz leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. To lekarz stosuje leczenie farmakologiczne. W kontakcie z pacjentem udziela również pomocy psychologicznej. Może też zalecić psychoterapię.

Komentarze wyłączone